آموزش مجازی ، زیر تیغ نقد 

آموزش مجازی ، زیر تیغ نقد

غریبی کنشگر حوزه عدالت آموزشی همزمان با مجازی شدن آموزش در استان هرمزگان  به تحلیلی در این حوزه پرداخت و افزود :آموزش مجازی طی سال‌های اخیر از یک انتخاب اختیاری به یک ضرورت تبدیل شده است. با وجود ظرفیت‌های گسترده، ضعف‌های ساختاری و رفتاری آن موجب افت کیفیت یادگیری، کاهش تعاملات آموزشی و ایجاد شکاف‌های تازه در عدالت آموزشی شده است.

شکاف کیفیت ، چرا آموزش مجازی به سطح مطلوب نمی‌رسد؟

غریبی بیان داشت :مشکلات آموزش مجازی تنها به فناوری محدود نمی‌شود بلکه ترکیبی از طراحی آموزشی ناکافی، ضعف مهارت‌های دیجیتال، نابرابری دسترسی و نبود استانداردهای ملی است. این عوامل باعث شده‌اند آموزش مجازی نتواند جایگزین یا مکمل مؤثری برای آموزش حضوری باشد. انتقال مکانیکی آموزش حضوری به فضای مجازی بخش قابل توجهی از کلاس‌ها بدون بازطراحی، صرفاً به‌صورت آنلاین برگزار می‌شوند. مدل‌های سنتی سخنرانی‌محور در فضای مجازی کارایی ندارند و نبود سناریوی یادگیری و فعالیت‌های مشارکتی، به یادگیری سطحی و کاهش انگیزه دانش آموزان منجر می‌شود.

روایت یک شکست آموزشی نابرابری دیجیتال و زیرساخت‌های ناکافی

او  ضمن روایت  تجاربش در حوزه آسیب شناسی  مناطق حاشیه نشین افزود : تفاوت شدید در سرعت اینترنت، ابزارهای دیجیتال و محیط یادگیری، دانش آموزان  کم‌برخوردار را از چرخه یادگیری مؤثر خارج می‌کند. مشکلات فنی مکرر نیز تمرکز و کیفیت تدریس را کاهش می‌دهد و شکاف آموزشی جدیدی ایجاد می‌کند. ضعف مهارت‌های دیجیتال مدرسین  بویژه در حاشیه شهر ها  انکار ناپذیر است  مدرسین با ابزارهای آنلاین، روش‌های تدریس مجازی و مدیریت کلاس دیجیتال آشنا نیستند. مقاومت فرهنگی در مناطق حاشیه نشین نسبت به فناوری و نبود دوره‌های توانمندسازی حرفه‌ای، کیفیت تدریس را کاهش می‌دهد.

ارزیابی‌های ناکارآمد و غیرواقعی

بزرگترین خطا در ارزیابی مجازی ،انتقال مستقیم آزمون های حضوری به محیط آنلاین است  آزمون هایی که برای فضای فیزیکی طراحی شده اند بر پایه نظارت انسانی ،کنترل محیط محدودیت منابع و حضور مدرس بنا شده اند اما در فضای مجازی عملا این مولفه ها حذف شده اندو آزمون ها به جای سنجش یادگیری به سنجش مهارت جست و جو در اینترنت تبدیل شده اند و پرسش های حافظه محور عملا بی اعتبار می شوند .آزمون‌های آنلاین اغلب قابل تقلب‌اند و سنجش مهارت‌های عملی دشوار است. ابزارهای ارزیابی مستمر نیز به‌درستی استفاده نمی‌شوند و این موضوع اعتبار نتایج آموزشی را کاهش می‌دهد.

فرسودگی شناختی و روانی، واقعیت تلخ آموزش مجازی

غریبی ضمن بیان چالش های موجود به دغدغه مشترک معلمان پرداخت و گفت :معلم در آموزش مجازی احساس می کند هم باید معلم باشد هم تکنسین ، و این فرسودگی زمانی شدید تر می شود که حجم زیادی از اطلاعات را در محیطی پراسترس و بدون نشانه های غیرکلامی پردازش کند . این وضعیت برای دانش آموزان به کاهش تمرکز ، افت یادگیری ، و افزایش اضطراب منجر می شود و برای معلم بار پردازشی چند لایه ،خستگی و فشار ناشی از مدیریت همزمان تدریس و مسائل فنی ایجاد می کند و در نهایا این فشار خاموش هزینه های روانی و جسمی و مالی قابل توجهی بر معلم و نظام آموزشی تحمیل می کند جلسات طولانی آنلاین موجب خستگی شدید، افت تمرکز و افزایش استرس می‌شود. تداخل محیط خانه با یادگیری و نبود مرز میان زندگی شخصی و آموزشی، بار شناختی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهد

نقشه راه آموزش مجازی برای عبور از بحران

بازطراحی مدل‌های آموزشی برای فضای مجازی ،استفاده از یادگیری مبتنی بر سناریو  ،طراحی فعالیت‌های تعاملی کوتاه ،بهره‌گیری از ابزارهای چندرسانه‌ای و بازی‌وارسازی ، کاهش زمان سخنرانی و افزایش مشارکت ،ایجاد استانداردهای ملی برای کیفیت آموزش مجازیی ،توانمندسازی مدرسین ، دوره‌های مهارت دیجیتال ، آموزش روش‌های تدریس آنلاین ، کارگاه‌های مدیریت کلاس مجازی  ،شبکه‌های اشتراک تجربه بین مدرسین ،تقویت زیرساخت‌ها و کاهش نابرابری دیجیتال ،ارائه بسته‌های اینترنت آموزشی
تجهیز دانش آموزان  کم‌برخوردار ،ایجاد مراکز یادگیری محلی با اینترنت پایدار ،توسعه پلتفرم‌های بومی امن و پایدار

تقدیر از سمن برتر جشنواره ملی اتفاق ۳ در هرمزگان